Blog
Blues is The Best.
blueslover
blueslover Tylko muzyka potrafi sprawić, że po plecach przelatują mi miliony dreszczy. Cudne są.
22 obserwujących 254 notki 428828 odsłon
blueslover, 22 listopada 2011 r.

Tolko Raz

 

Tolko Raz Bywajet w Żizni Wstriecza
 
 
Co jakiś czas dostaję ‘rosyjskiej gorączki’. Tak nazywam okres  5-7 dni, w którym słucham rosyjskich romansów. Akurat jestem w apogeum temperatury. Moim obecnie ulubionym jest romans „Tolko Raz Bywajet w Żizni Wstriecza” („Tylko raz w życiu zdarza się spotkanie”).
 
Słowa napisał Paweł German. Melodię napisał Borys Fomin. O Germanie nie wiem wiele. Był stałym partnerem Fomina i jego przyjacielem.
 
Podobno w Rosji wszyscy znają Borysa Fomina, ale nic o nim nie wiedzą. Paradoks ? Nie. Fomin jest bowiem autorem melodii do wielkiego światowego przeboju "Those Were The Days". W 1968 roku walijska piosenkarka Mary Hopkin nagrała swego pierwszego singla z tą właśnie piosenką. Nagranie to osiągnęło pierwsze miejsce na listach przebojów w USA i Wielkiej Brytanii.
 
Mary Hopkin
 
 
W Polsce Halina Kunicka osiągnęła również sukces piosenką „To Były Piękne Dni”. W Ameryce często uważa się, że autorem tego utworu jest Gene Raskin. A napisał on tylko angielskie słowa do melodii Fomina. Rosyjski tekst jest dziełem poety Konstantyna Podrewskiego.
 
Rosyjski pierwowzór to piękny romans "Dorogoi dlinnoyu" ("Дорогой длинною"). Miał swój debiut w 1925 roku a rozsławił go rok później znakomity śpiewak Aleksander Wertyński.
 
Raskin usłyszał go w Ameryce w wykonaniu folkowej grupy The Limeliters. Jednym z członków zespołu był Alex Hassilev, który urodził się w Paryżu. A pochodził z rodziny rosyjskich emigrantów jeszcze z czasów carskich. W tej rodzinie pielęgnowano tradycje, której istotnym wyrazem były stare romanse. Ale dość już o tym. Chciałbym przedstawić bliżej Fomina.
 
Gene Raskin
 
 
Borys Fomin urodził się w 1900 roku w Piotrogrodzie. Jego ojciec był wysokim urzędnikiem w Ministerstwie Wojny. Był krewnym wielkiego uczonego Łomonosowa. Matka była chrześnicą cara Aleksandra II.
 
Mały Borys gdy miał 5 lat grał na akordeonie ledwo zza niego wyglądając.  Talent muzyczny syna był dla jego ojca dramatem. Widział on syna jako oficera, ewentualnie uczonego ale nigdy ‘muzykanta. ‘ Robił też wszystko by tak się nie stało. Na nic to się nie zdało.
 
W wieku 18 lat Borys Fomin wyjechał do Moskwy. Był zainteresowany operetką i szybko wszedł w środowisko artystyczne. Nastąpiła wojna domowa. Fomin  zgłosił się do wojska. Krótko walczył na froncie. Przełożeni uważali, że bardziej się przyda jako artysta. Występował dla żołnierzy w roli pianisty, wokalisty, konferansjera i gawędziarza.
 
Wrócił do Moskwy pótora roku później. Towarzyszył mu rozgłos z frontu. Napisał operetkę „Kariera Pirlointa Blacka”. Szybko ją wystawiono i w Moskwie i w Petersburgu. Recenzje były raczej chłodne.  Doświadczenie wojenne podpowiedziały mu, że poza humorem ludziom potrzebna jest też liryka i tęsknota.
 
Borys Fomin
 
 
Zaczął pisać romanse. Jednym z pierwszych był Tolko Raz ("Только раз бывает в жизни встреча".)
Był to prezent na zaręczyny dla cygańskiej śpiewaczki Marii Masalskiej, swojej przyszłej żony. Romans ten od razu stał się wielkim przebojem w Moskwie i szybko rozprzestrzenił się po całej Rosji.
 
W następnych latach komponował dużo. Stał się największym twórcą romasów lat 20-tych. Wśród najbardziej lubianych były: „Twoje Zielone Oczy” ("Твои глаза зеленые"), „Ej Przyjaciel-gitara” ("Эй, друг-гитара"), „Długą Drogą” ("Дорогой длинною").
 
Jego piosenki  słychać było w teatrach rosyjskich ale i co gorsza w Europie, w środowiskach emigranckich. W 1929 roku roku odbyła się Wszechrosyjska Konferencja Muzyczna. Tam romanse zostały określone jako element wsteczny a nawet jako kontrrewolucyjny chłam. W uchwale potępiono Fomina z nazwiska.
 
Był to początek stalinizmu w sztuce. Stalin nie był jeszcze wtedy tak mocny i wszechwładny. Dopiero po kilku następnych latach, gdy wyeliminował już wszystkich wrogów stał się groźnym dla każdego. W Moskwie romansów już publicznie nie śpiewano, chociaż na prowincji żyły nadal. W 1937 roku nikt ich już nie wykonywał.
 
Borys Fomin trafił do łagru. Niespodziewanie po roku został zwolniony. Okazało się, że dzięki jego twórczości. Stalin usłyszał romans „Sasza” w wykonaniu Izabelli Juriewej. Piosenka bardzo mu się spodobała. Zechciał poznać kompozytora, a jego życzenie było rozkazem.
 
Po wybuchu wojny z Niemcami Fomin odżył. Tworzył pieśni wojskowe i o wojnie, o czekających matkach, żonach i dziatkach. Znowu stał się bardzo cenionym artystą. Napisał 150 wojennych piosenek, które były wykonywane w utworzonym przez niego teatrze ‘Jastrebok’.
 
Po wojnie w ZSRR znowu wrócono do represji. Rozpoczęto akcję przeciw poetom i pisarzom, w tym przeciw Zoszczence i Achmatowej. Dotknięty został i Borys Fomin. Zaszczuty, w nędzy zmarł w 1948 roku.
 
Pisał romanse do końca życia. Pozostawił sporo rękopisów gdyż nie miał gdzie ich wydać. Większość została zniszczona. Niektóre jednak przetrwały i dzisiaj są na nowo odkrywane. Wśród nich są takie utwory jak: „Szmaragd” ("Изумруд"), „Nie Mów Mi Tych Słów” ("Не говори мне этих слов”), „Jeszcze Nie Za Póżno” („Ещё не поздно”).
 
Fomin w całym życiu napisał około 200 romansów. Większość jednak dzisiaj zapomniano. Może powrócą gdyż od pewnego czasu śpiewanie romansów w Rosji staje się modne i zyskuje coraz więcej słuchaczy. Piękna to przecież muzyka.
 
Nani Bregvadze śpiewa 'Tolko Raz'
 
 
Только раз
 
День и ночь роняет сердце ласку,
День и ночь кружится голова.
День и ночь взволнованною сказкой
Мне звучат твои слова.
 
Только раз бывает в жизни встреча,
Только раз судьбою рвется нить,
Только раз в холодный хмурый вечер
Мне так хочется любить!
 
Тает луч пурпурного заката,
Синевой окутаны цветы.
Где же ты, желанная когда-то,
Где, во мне будившая мечты?
 
Только раз бывает в жизни встреча,
Только раз судьбою рвется нить,
Только раз в холодный хмурый вечер
Мне так хочется любить!
 
 
ДОРОГОЙ ДЛИННОЮ
 
Ехали на тройке с бубенцами,
А вдали мелькали огоньки…
Эх, когда бы мне теперь за вами,
Душу бы развеять от тоски!
 
Дорогой длинною
И ночью лунною,
Да с песней той,
Что вдаль летит звеня,
И с той старинною,
Да с семиструнною,
Что по ночам
Так мучила меня.
 
Помню наши встречи и разлуки,
Навсегда ушедшие года,
И твои серебряные руки
В тройке, улетевшей навсегда.
 
Дорогой длинною…
 
Пусть проходит молодость лихая,
Как сквозь пальцы талая вода.
Только наша тройка удалая
Будет с нами мчаться сквозь года.
 
Дорогой длинною…

Isabella Juriewa, sławna wykonawczyni romansów

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Muzykę klasyczną można znaleźć na moim drugim blogu, tutaj: CLASSICAL IS WONDERFUL

Ostatnie notki

Ostatnie komentarze

  • @FORUM ŻYDÓW POLSKICH "Nie. Na tym, że np. mordowali żydowskie niemowlęta (chłopców) na...
  • @Autor Wytłuszczone jest takie zdanie: "Egipt wykorzystywał w produkcji chleba proces...
  • Ojej. Wielkie dzięki. Zapomniałem autora tego obrazu, zatem dziękuję za przypomnienie.

Tagi

Tematy w dziale